Bolsward -Iedereen gaat tegenwoordig op pelgrimstocht, zo lijkt het wel. Met ladingen tegelijk schepen moderne pelgrims (moslims, hindoes, Sjinto-aanhangers, christenen) zich in bus, trein of vliegtuig om massaal hun devotie te beleven, bij voorkeur in buitenlandse oorden.
Zijn Nederlandse pelgrims en bedevaartgangers genoodzaakt om zulke grote afstanden afleggen voor een pelgrimage? Welnee. Ons eigen land heeft in de loop der eeuwen meer dan 660 bedevaartsplaatsen gekend, ook in Noord-Nederland, die zich voor kortere of langere tijd in de populariteit van pelgrims mochten verheugen. Vele hebben de Hervorming echter niet ‘overleefd’, sommige hebben zich hersteld en vernieuwd, andere zijn van jongere datum of zelfs uiterst modern.
Het Titus Brandsma Museum plaatst in zijn expositie "Tools of Belief. Pelgrimage: verrijking of rage?? " (27 juli – 13 november 2010) speels vraagtekens bij het massale en het verre reizen vergend karakter van de moderne bedevaart. De fotoreportages die Anoushka van Velzen heeft gemaakt van pelgrims in de traditionele Zuid-Europese Mariale bedevaartsoorden concentreren zich op de devotieattributen ("tools") die zij gebruiken en de sfeer die dat creëert. De eigen museumcollectie devotionalia ondersteunt die benadering.
Daarnaast herontdekt de historisch geïnteresseerde bezoeker in de expositie de letterlijk en figuurlijk dichter-bij-huis-aanwezige, eeuwenoude en moderne Friese, Groningse en Drentse bedevaartsoorden. Onder meer unieke Friese en Italiaanse relieken, middeleeuwse pelgrimsinsignes uit allerlei streken en zegelstempels, boeken, brochures vertellen een verhaal van schoonheid en eenvoud in devotie.